İhtisas Meselesi 3

Kartopu gibi patlıyor martılar kıç tarafında vapurun çocuklar simitlerini, simetriler çocukları doyuruyor martıların şu ısrarlı dudakları olmasa. Ben bir köşede yalnızlığıma kurduğum kumpaslarla meşgul, sürükleniyorum türkü dinlemediğime yanıyorum, süzülmediğime, gülmediğime durmadan susuyorum. Ah şu sessiz inat! Büyük Adam var karşımda, sunaksız sülfür yüzlü bulutlar altında duruyorum ki, gelinciklerim, fesleğenlerim, küfürlerimle. Yanıbaşımda bir ecekondu, bir aylin, bir surat, yüzlerce damar doğruluyorlar, akşamın sebebsiz suratına doğru. Geceye doğru giden tüm vapurların, kıç taraflarında sağnak var, martılar düşüyor yorgun kanatları yüzümde. Birden gitar çalıyor. Elimdeki çay bardağını, denize paralel tutuyorum, buruyorum, kesiyorum, öpüyorum -anlam bir sıcaklıksa- karşıda küpeştede lodos çocuklarını doğuruyor: "Halat mahalline giren tüm martılar yakılacaktır!" Tabelayı okuyorum, Ballard geliyor aklıma, kuşlarla dolu bir karabasan damında, etrafını kesen bir deli ingiliz. Birden detay artıyor. Görülmesi gereken hesaplar, kadıköyün sokaklarına bırakılmış tüm cesetler, kadınlar, erkekler...yüzlerine saçma sapan birkaç harf yazıp, elveda dilliyorum yüzlerine... Bu şiir yüzünü kanatıyor değil mi?