Son Veda

Elveda; Elimden,ayağımdan tutan, Bana kol kanat olan, Canıma can, kanıma kan olan, Ağladığımda elime bir kaç kuruş sıkıştıran, Ve bana hayatı anlatan, Ayşe teyzem, Ahmet amcam, Canım babam, Sevdalım anam, Canyoldaşım hayat arkadaşım Fundam, Hoşçakalın işte şimdi bende gidiyorum, Bu son fasıl, son hece, Sizinle bu son gece, Hayatım oldu bir bilmece, Gidiyorum bu son veda. Elveda çamuruyla, tozuyla büyüdüğüm şen mahallem, Yüzü güleç ayşe teyzem, Ve ben giderken ardımdan yaş dökecek, Hatta yıkılacak, kahrolacak, bitecek, Ulan bumuydu kaderim, bumuydu alın yazım, Böylemi olacaktı karayazım, Yani başımı yastığa koyarken, Yani canım bedenden çıkarken, Yani size veda ederken, Yine anlım ak başım yukarda, Öleceğim ölümlerin yücesinde, Elveda diyeceğim, Sonra bir besmele çıkacak dudaklarımın arasından, Ölürken bile müslüman, Sonra mahallenin delikanlıları taşıyacak, Tabutumu omuzlarında, Onlarda dayanamayacak bu karayazıya, Derken o dağ gibi bedenim, Hani kimselerin bükemediği bileğim, Hani her delikanlılık hadisesindeki mertliğim, Hani vurduğunu deviren deliliğim, Buydu be senin erkekliğin, Kara toprak saracak naciz bedenimi, Üşüyeceğim anne sensiz, Kİmsesiz ve çaresiz, Bu son veda anne, Elveda...!!!