Yalan

Temizler hangi yağmur şimdi yalan düşmüş aşkımızı Gözlerden akan hangi ayrılık gözyaşı, ak pak siler geçmişimizi Yüreğini söküp yerinden hangi okyanusa atsan süt beyaz sunabilirsin Hangi annenin memesine uzanan dil kadar temiz sözlerin Yalandın rüyalarımda çırılçıplak koynuma giren kadar… Hangi arsız kadının pis makyajının değdiği aynaya baktın Avuçlarının arasında atan kalbimi bir sinirle sıkıp patlattın Bakışın fer olurdu gözlerime kör karanlıklara kapattın İçime bin bir dert salıp adını yalan bıraktın Ne yazar ki bundan sonrası, ölüm fermanı olsan Nefes almak yaşamak değil ki; Değil ki, gözlerin olmadan, sözlerin duyulmadan, nefesin okşanmadan yaşamak Şimdi kuru bir ağaç çiz gözlerine, dalı kırılmış yaprakları dökülmüş… Kabuk bağlamadan yalanların yenisini koy üstüne Ağrı Dağı heybeti dedikleri bu işte Yalnızlığı bu Ayazı, karakışı… Bir gözün bin göze aynı bakışı Özledim seni, Gözlerim gözlerin olmadan yaşayamaz Yaşanmaz sensiz hayat Açılmaz kapılar Görülmez aşk celseleri Kondumuza sevda yazılmaz Yaşanmaz adına aşk denen vahalar Adın düşmez dilimden iki hece Dersem; Yalan!