Söylence

ki suyun toprağa aşk sunduğu yere düşüp ısırganotu toplamaya çıktılar sonra şaşkın, dağın iki yüzüne ama kadın, mor başaklı bir gülümseyişken erken bir hıçkırık oldu çocukların sesiyle eksik bırakıp kendisini öte yüzüne gitti dağın, açığa çıkan yalan oldu erkekte rüyaya aşınaydı riyaya da kuşkusuz kadınlar mı, tırnaklarını erkek etinde kırıp ırmak olmaya alıştılar sonra kahkahayla kendilerine mektup oldular zarfı erkek tanrıça oldular tütsüleyip geceleri kadınlar mı, ah ha o çın çın çinko susuş imlası aşk duası söz kumkuması aygözlü gecelerde kalp krizi sayıklaması düş sanrısı ve, ellerini çekince hane harap vardı bir bildikleri ki biraz etrikaydı hayat gelmiştir o an: yani yakan yıkan ahh eden o eski söylence çen çen çinko çın çın kadınlar erkek, baltaya da kazmaya da aşina kuşkusuz kazar bahtını çıplak ellerle gömer gözlerini görmez bir vazgeçiş olduğun kalbinden ecelini dokur her kadının iç çekişiyle incitmiştir onu incinir yine sonsuz oka da aşina yaya da kuşkusuz erkekler mi, tın tın yürüyüp otağlarına lades ağacına belkisiz darağaçlarına hiç bir tetikçi gibi taşırlar saldırgan eğiklerini kahramanlar gibi doluşarak yatak odalarına şamara da aşinalar ve savaşta ağlayıp kendi şakaklarında patlayan küfür olmaya uçurum da olmaya parçalanmış ruhlarına aşk değirmenine su dolmaya: dön gözüm dön dolapçı beygiri gibi suçlarıyla tahrik kalmaya hah ha teneke onlar tın tın erkek olup solmaya sonra, zamanın aklandığı bir söylenceden çikip erkek ve kadınlardı ki yalan diye yazıldılar insan serüveninin seyir defterine söylencedir..