Muhtemel Şiir

ıslığına küskün bir rüzgarım belki ben baltık denizinde batık bir şilepte susan uğultulu ve uzun bir yalnızlıkken şimdi ve başka dillere unutulmuş mülteciyken muhtemelen kekeme bir çocuk olacağım sonra, geceye küskün o uykuyum ben avlular keskin bir darağacı kokusuyken kabus olup sızıyor rüyama çünkü devlet ay ve su sesinden başkası geçmesin diye muhtemelen daracık bir sokak olacağım bir de, kınına küskün hançerim ben sınadım onu ateşte ağu ve ütopya ile kırk yerden kopan solucanken ömrüm anladım gündüzüne almaz beni istanbul muhtemelen amsterdam?a kanal olacağım sonra, yatağına küskün ırmağım ben kendime akıyorum o her bir balık için ağzımda taşırken kayıplarımın çığlığını ve dalınızdan düşen ilk yaprak olacakken ben, duymak istemediklerinizi yazacağım ki az sonra muhtemelen sırf küfür olacağım