Aşktan Dönüş

Kesin dönüş yolcuğundayım Varışım çelişkili hislere gebe Epey sonra düşümde ağlayacağım Bekle beni ince yorgan, kirli kanepe Yüküm aşkımdan artakalanlar Sıcak birkaç damla kan, bir kızıl kurşun Bir de kardan soğuk yalanlar Ve söylenenlerin en yalanı : üzülme unutursun Gördüğüm yolculara selam vereceğim Konakladıkları ağaç altlarını soracağım Sabırsızlanmayın kör odam,çolak kapım Size kötü haberden önce varacağım Acelem yok yavaş olun ayaklarım Islığım bitene kadar vaktim var Hangi yol yağmurluysa oradan geçeceğim Hiç bir şeyi özlemedim ıslak toprak kokusu kadar Ardıma bakmaya cesaretim yok Sallanan bir el görürüm diye ödüm kopuyor Gitmeliyim hayır dosdoğru gitmeliyim Aklım karıştıkça yolum hüzne sapıyor Yol boyunca boş durmadım elbette Sevgiliden kalan göz izlerini sildim can çiçeğiyle Ne derin yaralar almışım meğer vadiler kadar İnsan bu kadar mı savaşır sevdiceğiyle İşte göründü yurdumun göğü, denizi, dağı Kucaklayın beni, çırılçıplak geldim kucaklayın İki siyah göz takip etmiş olabilir beni Ne olur bulamasın, en mahrem yerinizde saklayın Her yolculuğun dönüşü ilkinden kısa gelir Yalnız aşktan dönüşler uzar da uzar Ve bir de bildim ki şairler en yaslı şiiri Geri dönerken yazar