Faili Zemheri
M
Mehmet Erdal Kaya
0
Altın Yaprak
Kıyma bana zemheri evsizim üşüyorum
Deli poyraz soğuğu sert dokundu tenime
Bir buzul sarkıtıydım kırıldım düşüyorum
Sahipsiz sokakların arkasına önüne
Güneşin ışıkları en eğik bana vurur
En ayaz gecesini sunar bana karakış
Bir tipi közlerimi uzaklara savurur
Damağımda buz tutar dilimdeki yakarış
Her akşam başucumdan binlerce yolcu geçer
Kimi sırtında palto, kimi başında bere
Ki onlar evlerinde tavşankanı çay içer
Bense iç geçiririm bir bakır semavere
Bedenimden ruhuma süzülürken zemheri
Bakışlarım son bulur evlerin bacasında
Hiç şömine görmeden yanan gözümün feri
Söner ateşe hasret bir şubat gecesinde
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş