Kalkmamalıydım

Üç kişiydik kantinde Bir de diğer insanlar Konuşuyorduk havadan sudan Bahsediyorduk türlü mevzudan. Birden gözlerimde bir göz çaktı Vuruldum Az önce coşkun biriyken Söndüm, duruldum. O da gözlerini çaktı bana Mıh gibi, çivi gibi Nasıl bakıyordu tanrım Zührevi gibi. Sonra yeller esmeye başladı başımda Kavak ağaçları yeşerdi sağımda solumda Onun da yanakları pembeleşti Dudağında gül açtı. Nasıl bir simaydı Allahım Yüzü ne kadar güleçti. Sonra nasıl oldu anlamadım Ayağa kalktım O da kalktı Nedensiz geri çekildi Biraz daha çekildi Çekildi, çekildi... Kaybolana dek çekildi. Ve ben sonra anladım ki Büyük bir aşk daha Koltuk değneklerime takıldı