Kan Kızılı Bir Şiir

Resmine her bakışta gözlerim kan doluyor Gülüşün kanatıyor gözlerimin ağını Bakışlarım kıpkızıl sanki akşam oluyor Nasıl soktun gözüme kızıl kançanağını. O resmin var ya resmin, kana doğradı beni Koptu aort damarım ne yapsam pıhtılaşmaz Hadi bandır kanıma resmindeki gölgeni Kitlendi damarlarım kan beynime ulaşmaz Köşesi yırtık resmin kanıma mı susadı Sanki elinde bardak yudum yudum içersin Hangi kanlı ihtilal sonsuza dek yaşadı Senin de devrin biter mazi olur geçersin Resmine her bakışta kulaklarımda çınlar -'Kan veren yok mu 'diye arşa varan imdadın Şimdi aklım binpişman -'Ben ne yaptım' der inler Damarında kanımla yaşayan kansız kadın...