Anne

Eğer bir gün ecel, Azraili kapıma elçi yollarsa Allahın bana verdiği emanet olan canımı alırsa Bilsinler istemem anne... Bilmesinler Baş ucumda yapmacık sevgi seline gelmesinler.. Nasıl fani dünyamda meçhul olmuşsam... Ebedi dünyamda da beni rahat bıraksınlar.. Nasıl gözlerim gün ışığını görürken yalnız olmuşlarsa.. Sadece gerektiği için yanı başımda olmasınlar.. anne.. Sen, dualarını hiç eksik etme yavrundan.. Gözyaşları sakın dökme peşime.. anne.. Ben ki senin canındanım, senin kanından... Başkası karışmasın bu işe.. anne.. Beni hep güler yüzlü bilsinler, hayatı umursamaz Gününü gün eden, geriye dönüp de bir bakmaz... Bilmesinler yapayalnız olduğumu anne.. bilmesinler yalnızlığımı.. Bilmesinler yaşarken öldüğüm herbir anı... Ben.. her gülüşünde asil ağladım anne... Ağlanacak halime, hıçkıra hıçkıra ağladım.. Etrafta o kadar insan içerisinde... Ben hep yapayalnız kaldım... anne.. Evet anne o kadar kişinin arasında, Yalnızlıkları oynuyordu oğlun.. Yalnızlığı belli etmemek için.. Hep güldü, gizliden ağladı oğlun..!