Gül Bahçesi

Hatırlar mısın, seni ilk defa gördüğüm o gül bahçesini Çınlar mı kulaklarında güllerin aşk şarkıları söyleyişi Derin ama utangaç bakışların aklımdan çıkmıyor halâ Kapanmak bilmedi yüreğime açtığın o derin yara Bir yeminimiz vardı o gül bahçesinde verilen Gül kokularının aklı baştan aldığı bir vakitte Acı çekip, hasreti tatmamaya yeminliydik biz Hiç ayrılmamaya, yürek yürege, tüm engellere karşı el ele Yıllar geçti aradan ve o güller halâ aynı güzellikte Verdiğimiz yemini yerine getirip tutmamış olsak bile Acı çekip ayrı düşmüş, hasretin hasını tatmış olsak bile Güller yalan söylemez birtanem, yüreklerimiz halâ sevmekte Kaybolan yılların hatrına şöyle bir uğradım Aşkımızı ebedileştirip yeminle mühürlediğimiz bahçeye O gün yaşadıklarımız aklımda tazelendi bir an... Anladım ki asıl güllermiş sahte ve yalan olan!. Çekip gittiğinin kaçıncı vakti oldu Ve ben halâ bekliyorum döneceğin günü Bekleyeceğim içim umut gözlerimse yaş dolu Bekleyeceğim seni, seni ve ölümü Eğer gelip de görmezsen birini Korkma sakın ben hiç terk etmedim gülleri Hatırla o her zamanki güllerin kan kırmızısı olduğu yeri Uzağında değilim hem de çok yakınında... Bulursun beni gülüm, gül bahçesindeki isimsiz mezarda!. Demiştim; "bekliyorum seni ve ölümü" diye Sen geç kaldın ya da azrâil erken davrandı Hiç bir neden yok ağlayıp üzülmene Aşkımız sadece güllerin istediği bir kurbandı Bu hep böyle olmuş böyle kalacak Aşıklar aşık değil gülün kurbanı olacak Senden ve benden sonra daha ne yürekler yanacak Güller daha kim bilir ne kurbanlar alacak!!