NAR-I AŞK Ya Su Ya Meyra

ben seni bir boşlukta sevdim kalbimi unuttuğum bir uzaklıkta ben seni bir yoklukta sevdim yoktun hiç olmadın varlığımda I. gökten vahyedilmiş bir sözdün ağzıma kalbime inen kâbe tavaf ettiğim kitapların dışındaydı yüzün ellerin rahmetti gözlerin bismillahsız başlayan sure ben mürteddim merdudiydim ey azize rabbin açık kapısı yoktu bana senin duaların benim küfrüm rabbin duvarları vardı kat kat duvakları bilmezdim aşk dininde küfürler duaya dualar küfre giyinirmiş rab bunların hepsinden müstesnaymış bilmedim bilemezdim bilme din II. çürümüş bir aşkın dalından düştüm ardını hiç görmediğim sürgülü kapına belki biraz kırgın belki parçalanmış sense haylaz bir çocuk gibi tırmanıyordun en yüksek dallara belki biraz çılgın belki sevdalanmış ortak bir adresi olmadı ellerimizin ve gözlerimizin düşerken kopardığım çığlığa tutunmuştun sen bense çocuk gözlerindeki haylazlığa aşka susamışlığına şimdi birlikte düşüyoruz yine yorgun bir ayrılığın kollarından tutunacak kimsemiz yok birbirimizin yokluğundan başka III. doğulu bir sancıydı yüzüm alazlı bir suret hayat ıssız ve kederli akardı her yerimden çehresiz bir avuntuydum aynaların asi aydınlığında bulanık bir sesim vardı sesinde durulan her şeye suskun hiçbir şey anlatmayan sen uzaklardan gelmiş bir masaldın kulaklarıma çalınan uslu çocukların gözlerinde büyüttüğü masmavi bir deniz ben deli bir poyrazdım kıyısız denizlerde korsanlarla vuruşan avunacak bir şey kalmadı artık çehremi sana bıraktım hiç değilse alıp götüreceğim bir sesim var şimdi sesinden çok uzaklara IV. aşkı hiç böyle bilmezdim. bir gece ölüler ve kuyular rüyama girmeden önce günahkar sözler akıttım kulaklarına dudaklarına üfledim göğsümdeki cehennemi gözlerim nikabını delerken hoyrat ve utanmazdı ellerim fütursuz ve arsızca dayandım kapına ayaklarım çamurlu mabedin talan ve yağma V. ey su ey meyra ruhuma yüzünden dökülen bu nurla adını öyle bir yere yazıyorum ki ölüp toprak olsam da ve bin yıl geçse de unutulmayacak bir yer bütün tanrıları sildim kutsal kitaplardan bir senin adın kalacak vahy olan ayetlerde meyra meryem suyu doğuran ana adın doğurduğun suyla akacak zamanın bütün mecralarına VI. ağzımı sana getirdim beni susa(ya) sın diye sus(a) ki bileyim ben neyim bu akan sessizlikte nicedir bir kuyunun dibinde sustum bir ses düşsün diye bekledim içime belki kuyuya atılmış Yusuf’tum tutundum sessizliğin ince ipine belki Yusuf değil ben bir kuyuydum Yusuf kendi düştü benim içime ben Yusuf’un düşünde gördüğü suydum aktım Yusuf’un gözlerinden döküldüm kendi içime şimdi bir kez daha söyle kaç Yusuf’a borçluyum ben bu şiirde