Tahmîs-i Gazel-i Necâtî

- I - Râyet-i fitne çeküp ol kad-i dil-cû begler Uşdılar yanına her şûh-ı cefâ-hû begler Bir yire geldi nice gamzesi câdû begler Bir âlây oldı perî şîvelü âhû begler Gözi âhûlaruñ âlâyına yâ Hû begler -II- Kaynadup nâr-ı gam-ı ‘aşk ile hûn-ı cigeri Gözlerümden akıdur kendü görinmez o perî Sanmanuz nev’-i beşerden gele bu şîveleri Bir perî içün akar iki gözüm çeşmeleri Sakınuñ bilmiş oluñ ılıdur ol su begler - I I I - Cân yidürseñ eger ol husrev-i şîrîn-dehene Gâlib olsañ reh-i ‘aşkında bu gün Kûh-kene Ne kadar nakd-i revânuñda nisâr olsa yine Bî-vefâlıklar ider yolına cânlar virene Acebâ böyle m’olur dünyede hep bu begler -IV- Pâk-rû tâze-cevâñdur baña cânumdan e’az Gelmedi yanuma zen kısmı meger duhter-i rez Bakmadum atlas u dîbâsına dehrüñ bir kez Raht u bahtum götüri oda urursañ dütmez Bir iki gün beni bu dünyede mahbûb egler -V- Boynuña hîle kemendin biri baglar nâ-gâh Çıkarur togru yoluñdan biri eyler güm-râh Bu belâya bulımaz çâre ne dervîş ü ne şâh Kimseye uymasun ulaşmasun Allâh Allâh Zülf-i bî-dîn ile ol gamze-i câdû begler -VI- Bâkıyâ gel olalum Ka’be-i dil yolına peyk Diyelüm sem’a nidâ iricek âhir Lebbeyk Girelüm râh-ı Hudâya diyüp e’s-sa’yü ileyk Ne Necâtî ne güzeller ne selâmün ne ‘aleyk Fâriguz eylemezüz kimseye tapu begler