Bu Şehir Yasta

Bu gece bu şehir yasta Sen gittin ya uzaklara Hani bıraktın ya bu şehri Hani bıraktın ya gözlerimi Bak kaldırımlar ağlıyor Binalar yıkılıyor Sen gittin ya Bu şehir paramparça oluyor Hatırlıyor musun? Kırmızı renkte aşk masamızı Hani gülücüklerinle donattığın masamızı O masa eskiciye kurban gitti Kemancı Halil abiyi hatırlıyor musun? Hani her gece kemanıyla aşkımıza eşlik eden Sen gittin ya Kemancı Halil abi mesleği bıraktı Kemanı sattı Ya çiçekçi Gülsüm Abla Bize hep kırmızı gül veren Gülsüm abla Artık çiçekçilik yapmıyor Anlaşılan onlar bizimle mutluydular Bana gelince Hiç üzülmeyen hiç ağlamayan ben Şimdi çocuklar gibi ağlıyorum Seninle oturduğum aşk masasında değil Artık anason kokan rakı masasında oturuyorum Halil abi, Gülsüm abla ve ben Bize bıraktığın bu emanet şehirde Hatıralarınla yaşıyoruz Şehir ağlıyor, biz ağlıyoruz Sen gittin ya Artık aşkı o kadar umursamıyoruz