Korkuyorum

Serdim hüzünleri bugün mevsimlerin kucağına Gözlerimi nankör telaşlar sardı Sen diye inledim sabahın ilk ışıklarında Ürperdi et yığınımın üst tarafı Korkunun ilk kıvılcımı çaktı şakaklarımda Darma duman bu olsa gerek Sensizlikten çok korkuyorum diyebilmek aynaya Mahkeme duvarı gibi yüzümü,gömüyorum yastığa İçin rahat etsin sevdiğim Resmini elime alıp ilk kez konuşuyorum Sabahlara sensiz uyanmaktan çok korkuyorum Duvarların soğuğu acıyı bastırır mı? Gün batımlarında yüreğim seni sana yazar Bilmez ki kış olan mevsim Akamayan yaşı pınarlara nasıl bağlar Çekip kaşlarına kalemi ilk kez yazıyorum Geceleri sensiz ağlamaktan çok korkuyorum Uyku nafile ağırlaşan kapaklarıma Derdim seninle uyumak Derdim gece boyu gözlerinde boğuşmak Derdim parmaklarına ince buseler takmak Alıp yorganı üzerime ilk kez bakıyorum Sensiz rüyalar görmekten çok korkuyorum Dağ taş neyler yarama aşkım Saçlarındaki ışıltıya hasret kalmışım Yollara vurmuşum sevdamı sana gelir diye Sana açım sana susuzum sadece Tozu dumana katıp ilk kez koşuyorum Aşkı sensiz yaşamaktan çok korkuyorum