En Saf Dizeler

Derlerdi de...En büyük ilaç zaman Bırakıverdim kendimi hayata Ama yoksun ya, En büyük düşmanım oldu sensiz geçen zaman Hammal gibi gibi yükledin de omuzlarıma yokluğunu Atamadım üstümden gezsem de diyar diyar Off yar Off yüreğimin kanaması Off içimin sızısı, gözyaşımın aynası Gitti ömrün yarısı... Adın var yıllardır dilimde Söylemeye doyamadığım Taptığım güzelliğin aklımda Bakmaya kıyamadığım Üzgün hallerini anımsadıkca ağlamalarım Sonra yalvarıp Allaha kesilmeyen dualarım Bakışlarımda kalmamış esaret Ne bir umut, nede yaşamaya cesaret Sökseydin kalbimide, Kuru bir yaprak gibi ovalasaydın avuçlarında Bir kere dokunabilseydin bir kere İnan benim için en büyük asalet Motif motif dokudum seni yüreğimin diline Yüz sürdüm avuçlarımdaki ellerinin izine Gurbet büyütürmüş sevgiyi Kaybolanlar bilir gurbeti Ben bilirim ağlamayı Gözbebeklerimi çürütmeyi Hayallerin kaybolmasın, Ardından kan tükürmeyi Ne kadarda severmişim... Nasılda değer verirmişim... Yediğim aşda, içtiğim suda, İçime çektiğim nefeste seni yaşattım esmer esmer Binlerce kez aldattım kendimi Kahroldum aslında gülümsediğimde Seni sayıklattım en tatlı dillerde Başka birşeyler buldum en yanık ezgilerde Bu kadar acıklı mıydı şarkılar? Bu kadar acı mıydı ayrılık? Şiir yazmak böylesine mi kolaydı? Kuşların kanadına, Ağaran sabahlara, Kararan ufuklara diktim gözlerimi Bıkmadım, usanmadım yıllardır, Hep açık tuttum ellerimi İnandım artık, alıştım nede olsa Sensiz geçecektir seneler İster inan, ister inanma Bunlar kalemimle değil Yüreğimle yazdığım EN SAF DİZELER...