Tut Elimden

Bir yağmur ıslatır karanlıkları Bir hüzün asılır dal uçlarına Yıldızlar sessizce siner köşeye Siner bulutlara ayın hayali Senin yokluğuna şiirler yazıp Senin yokluğunda üşür düşlerim... Uzak bir yerlerde şimşekler çakar Bütün limanlardan gemiler kalkar Bütün istasyonlar boşalır birden Ruhlar dolaşırlar kaldırımlarda Yokluğun geceyi sarar sarmalar Bir hüzün yumağı olur bağrımda Bulutlara yoldaş olur ağlarım... Belli ki alışmak zor bu hasrete Beklemek umudu umuda katıp Uzak bir yerlerde esen rüzgarın Getirdiği koku senindir sanıp Belli ki sarılmak zor bulutlara... Şimdi günahından arınmak için Yalvaran bir derviş yatar gönlümde Bilirim günahım aşka kul olmak Affına da muhtaç değilim senin Bin kere özgür olan kölenin Bin kere sadakat bağı var bende Kapına gönlümü eşik eyledim Her basıp geçmende bin kere hürüm Bırakma elimden tut ellerimi Bu yollar çıkmaza gider bilirim Ama sığınacak başka kapım yok Her nereye gitsem sana dönerim Bırakma elimden tut ellerimi Bırakıp gidersen bir hiç olurum. Bir yıldız göz kırpar çöken geceye Bir bulut saçını tarar dağlarda Sularda uykuya dalan gölgeler Delişmen ruhumda birer pervane İçimde isyanı mesafelerin Kahrını çekerim sonsuz yolların Efkâr duman duman her sigaramda Her içtiğim kadeh sana hediyem Varlık aleminde yok olmuş ruhum Sürünür ardından ...Daha ne diyem Artık anla beni... Duy beni nolur Aşkına muhtacım, affına değil Haydi tut elimden bırakma beni Olmadığın dünya yaşanır değil....