Umutköy Durağında Bir Akşamüstü

M Mehmet Taş
0 Altın Yaprak
Umutköy durağında bir akşamüstü Geç kalmış bir bestenin şarkısı çalınıyordu. Notalar kırık dökük savrulurken yollara Vuslata şahit olan yıldızlar gülümsüyor Bulutlar sevincinden gözyaşı döküyordu. Gül bahçesi olmuş ki, gönül seyri doyulmaz Umut köy durağında bir akşamüstü Bir adam gönül bahçesinden gül deriyordu. Umutköy durağında bir akşam üstü Ürkek bir ceylanın mahzunluğunda Yılların tozlu aynasından yürekler Akşamın alacalığına sevdalarını yolluyordu Gök nurlu, yer nurlu, yüzler daha da nurlu Gönülde ılık ılık bir sevda ki gururlu Yeniden var olmanın sevinciyle dopdolu Bir adam ve bir kadın öylece bekliyordu. Umutköy durağında bir akşam üstü Bir adam,bir kadın ve zaman duruyordu.. Hala görür ki geçen bütün sevda çekenler Kaldırım taşlarına gölgeleri vuruyordu.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.