İntizar

M Mehmet Taşkesen
0 Altın Yaprak
Issızım! Geceleyin Koşamayacak kadar. Yorgunum! Vuruşamayacak kadar, Meydanlarda, ak güvercinler için. Vurgunum! Soğuk bir kış akşamı, Irmağın kenarına Konan bir martıya. Yalnızım! Musa gibi. Elimde sadece bir asa Ve Meryem’im, kucağında Konuşan bir bebeyle, Etrafında havariler. Ve on üçüncü havari. Dostluk mu? Hayır.... Sadece ihanet. Ahmed’ im! Hıradaki o yalnız adam Ürkek bakışlarla, Namus-ı Ekber’i dinleyen Lakin havarisi yok yanında. Yürüyorum! Köyden kente uzayan Ipıssız patikalarda. Ve adı mecburiyet olan caddenin Her bastığında üzerine, Çamur saçan kırık parkelerinde. Sonunun nerede biteceği belirsiz Yalnız, Doğruluğundan emin olduğum En emin yolda. Yaşıyorum! En acımasız baskınlarla En mahrem bir şekilde En onulmaz çağda. Zor bir zamanda, Dilimizde anılmaz şarkılarla.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.