Ayrılığa Serenad

Gece usulca koynuna alırken şehri Kaybolur sisleri karşıki dağın Ama benim yüreğimdeki sisler kaybolmaz, Kalıcıdır; silinmez Rüzgâr uçurtmaz onu Yağmur ıslatmaz Geceyse asla örtmez Dökülür dudaklardan bu eski nağme Ne anlayan ne anlatan bulunur Ne de mevsim-i vuslatın müjdecisi bir bülbül Ufukta görünen lerze sen misin? Sen misin solgun ışıklı bahçelerdeki sevgili? Gece usulca koynuna alırken şehri Kayıtsızdım, Bilmezdim daha ayrılığın gri rengini Mührüm basılmamıştı daha Bilmezdim Ağlayan bir çift gözün Göğe kalkan ellerin durmaksızın neler anlattığını Bilmezdim An be an sözlerin, sözcüklerin acziyetini Bilmezdim yolun ortasını, Çarkı dağılmış bilyeler gibi Bir o yana bir bu yana Lakin yolculuk zormuş Yolcu gibi olunmazsa Ufukta görünen lerze sen misin? Sen misin solgun ışıklı bahçelerdeki sevgili