Su

Ateş yandı alevlendi sinesi tutuştu su Bazen hayy dedi, bazen hu; yad ele savurdu su Yandı, yok oldu sırrında, ötelerde kayboldu Yaktı var etti can verdi, hasretle kavurdu su Damla olduğunda dindi, sonra yokta kayboldu Çağladı aktı ummana, günleri devirdi su Kirlendi; kendi paklandı, günahlardan arındı Siyahlar giydi, siyahı beyaza çevirdi su Kor gibi yanınca her dem, aslına sırdaş oldu Anlattığında cananı gönülden överdi su Haykırınca alev alev, akınca şerha şerha Mazisini hatırlayıp başını döverdi su Sende hasret bende şeb-i aruzdur son nefeste Vuslatı beklemek yaktı, manada ağırdı su Kor ateş har olup yanar Hak katına erince Kainata müjde verir yağmurla yağardı su Toprağa her değdiğinde adı nimet olurdu Ateşiyle başak verir seherde doğardı su Damlasıyla güle değer canana gül sunardı Bülbüle gönlünü açar cihana değerdi su Mezarımın üzerine şefkat olup değince Yaratana teslim olur başını eğerdi su İstanbul - 11.12.2005