Vuslat Şehri

Sevgi sahibi temiz belde demiş sana. Sevgiyi bölmüş, Yerleştirmiş iki yakana. Her tarafın servet, Gönül gözüyle bakana. Güzellik sende, Sevgiler en güzel sende barınır. Sevginin en koyusu, Vuslatın; en tatlısı sende yaşanır. Hasret sende, İki sevgili gibi hiç bir zaman, Kavuşamadı iki yakan. Hem maziyi yaşadı,hemde atiyi Hem hasreti yaşadı,hemde vuslatı Seni içinde yaşayan Ey İstanbul! Sevgi deyince aklıma gelen. Hasret deyince içimi delen. Masal şehri, Tarif edilemeyen, Tarif edilemeyecek olan. Yaratanın bir kez yarattığı Başka da eşi benzeri olmayan. Seni ancak ben anlarım, ben yaşarım. Çünkü senin gibi benimde mayamı, Sevgiden yoğurmuş yaradan. Bugüne kadar hep aldılar senden Ben vermeye talibim. Ne almak istersen al benden Seni yaşarken bile Sende hasreti yaşarım. Sendeki sevgi içli, Sendeki sevgi derin, Bunu kavrayamaz, Seninle mayası aynı olmayan. Ey İstanbul! Sadece seni ben yaşarım. Hiç doymadan,hiç bıkmadan. Bir tek sana kıyamadım. Seni sadece sevdim. Hiç bir şey almadan. Ey İstanbul! Sevgi sahibinin incisi, Yarim. Dile benden ne dilersen Canımı iste Canımı sana vereyim.