Beşeriyetin Gözyaşları

M Mehmet Yaşar Genç Mehmet Yaşar Genç
0 Altın Yaprak
Bahar'dır, yüzyıllar ötesinden gönlümüze konmayan Şahdamarı kesilmiş yolun, mevsimlerimizdir kanayan Kış'ta: mazlumların gözlerinden sürgün verir nevbahar Gerçek fecirleri arayan; tutsaklığımızdan kalan ahlar Efendim, gittin,uygarlığın kaldı bela vakitlerinde Çölleri sarmış ölüm, kirli eylemlerin kaldık çemberinde Ey kalbim, gafletim, sevda kaynağından içmezsin, neden? Kucak kucak isyanım, sızlanışım, duyulsun baharın ülkesinden İklimi pâkinden lutfeyle yâr, ne olur! bahar gelsin ötelerden Zemin solgun, hazan sarmış, sabahlar dökülsün gecelerden Efendim, meydanlar, dirilişe ulularını bekler Garip çığlıklarından yıkanarak, davetin yüklenecekler Küstah niyet, sapkın gözler, çatışmanın bitmez varlığı Ebu Leheb olmaya koşanlar, yükümün ağırlığı Ey aşk yolunda teselli iksirim, geleceğin haberi Gül muştundur donatan, bu, köhne, viran yeri Efendim, gönül ölü, Bukalemun renginde hayat Medeniyet elbisenle sar bizleri, yoksa; sonumuz heyhat! Adavet, içimizde ur, son bulmaz adem-i ittifak Sefih olan şu alemin seherinden umulur şafak Zelil olduk, acz'e af dizilir, gözlerin yaşlarından Çırpınan kol, bacaklar; çocuk bakışlarından Efendim, nazar et, kir kuyularından çıkar bizleri Yorgun düştük, aşamayız, uçsuz bucaksız denizleri Yeni Mekke'ler, Taif'ler oluştu, müşrik ellerinden Efendiler kırbaç sallar,inleyenler, İslam el'lerinden Kuruldu köle pazarları, putların rengi değişti Ebubekir bekler sadıklar, işkenceye ruhlar yetişti Efendim, Bedr'in ihtişamıyla gel, Cehil kahrolsun Sabrın öğüt yapanların, bayrakları göğe doğrulsun Günümüzün Hamza'ları düşerler meydanlara bir bir Her gün yeni Sümeyye'ler uçar sana, haberin gelir Bir avuç Derbentçi'ndir yoğrulan, Hak uğruna seferde Kıvamına ulaşınca hamur, deva olacak derde Efendim, âzât et kalbimizi, kuşlar yuvaya dönsün Bu kızıl fırtınalar, bakışlarından utanarak dinsin Boşlukları dolduran akıntı; gözden kopan gözyaşım Gayri gel, sevgili! kirpiklerimle dinmez savaşım Bulutlar içsin parmaklarından, Gül yüzlüm, dem bu dem Dağılsın yeryüzüne Vuslat haberin, dirilsin erdem Efendim, bu ağlayan Kudüs'tür, ayrılığına yandı Sahipsiz yetimlerin, kan gölünde uyandı Şu, gördüğün eğik başlar, beden dilinin sözleri Canavar pençesinde şaşı bakar insanlığın gözleri Siretin duymayan kalmasın, Ulak çıksın köşe, bucak Bu Ümmetin kayboluşu, seninle refaha çıkacak Efendim, donduk, Kış, Kıyamet, nurunla ısıt bizleri Yolunda divaneler olduk, toprak taşıyor izleri Kan yürüyor coğrafyamda, hicap duymaz gafiller Yıkmak ister mabedini Ebrehe'ler ve Fil'ler Asırlar oldu, korku paylaşan Bülbül, Gül'ün derdinde İslam milletinin yaşadığı var mıdır Din'de? Efendim, gel ki: dağılsın bu karanlık, açılsın gökler Rahmet kuşağından yollarına serpilsin güzel renkler Dillerdeki müjdesin,kokunu haber verir çiçekler Künyesiz kahramanlar, topraktan kefenle bitecekler Bir esaret sahrasında kaldık, ey ümidim, sen, varol! Melekleri yetişir Mevla'nın, bu ziyandan döner yol Efendim, dillerimiz tutuştu hasretinden, gel artık Hüznümüzü taşıyamaz oldu bu koca yer, gül artık. Nevbahar:Taze bahar Adem-i ittifak: uyuşmazlık, ittifaksızlık Zelil: hakir, hor Ebu Leheb: Müşrik ve (Peygamberimizin amcası) Cehil: Cahil kimse Sefih: Sefahete düşme, eğlenceye düşkün Derbentçi: Kale muhafızı, koruyucu Siret: Efendimizin hayatı,yolu,sünneti

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.