Hoşgeldin Yarınlarıma

zamanın akşamıydı ramak kalmıştı karanlığın soğuk yüzüne tamda bitmek üzereyken umutlarım bir yaprak bile yeşermemişken dalımda öyle soğukken hayat üşümüşken yalnızlığım çıkageldin bir taze bahar gülümsemenle sanki biliyordun sanki yıllardır seni bekliyordum sormadın bile içeri girerken kalbimden öyle emindin ki seni beklediğimden gözlerime baktın sıcacıktı merhaban sanki kırk yıldır bitmemiş bir aşktın seni izliyorken şaşkınca ne olduğunu anlamaya çalışırken içimde sönmeye yüz tutmuş bütün ateşleri yaktın bir çocuk yaramazlığı vardı sol kaşında masum ve her an kendini ele verir telaşsız hiç kimse sen gibi gülemiyordu hiç bir tebessüm seninkine benzemiyordu ve her tebessümde dudak kenarında oluşan o çukur kalbinin resmini çizmişlerdi yüzüne zifiri karanlık bir geceye doğan güneş gibiydi ışıttın ve ısıttın bana ait ne varsa hoşgeldin güzel gözlüm hoşgeldin yarınlarıma