Ölmeyi Yaşıyorum

hiçbir duvara yaslamıyorum artık sırtımı yere basmıyor ayaklarım ruhumun paletinde bütün renkler flu füme yağmurlarını biriktiriyorum hayatın erteledim cumartesi telaşlarını susuşum bütün konuşmalara aykırı hiçbir durakta bekler bulamazsınız beni çalınan her kapıya geç kalıyorum yüzümde hapsettim bütün anlamsızlıkları ellerimde şiir biriktiriyorum adressiz ne sanığım suç sandalyesinde ne tanık hesapsız hayatların müsebbibiyim ve ben artık hiçbirşeyim bütün mevsimlere kış ekiyorum çiçeksiz bütün saksılarım olmaz sevdalara bakıyor ayaz gözlerim umarsız bakışlarımı tüketiyorum vedalarda bereketli vefalara topraklarım verimsiz bütün bitişlerin en başındayım ilk damlasıyım tükenişlerin yaşamayı ölüyorum ölmeyi yaşıyorum ey sevgili hayatın bittiği yerde ben herşeyim çünkü ben artık hiçbirşeyim