Islığın Giz'i
M
Mehtap Altan
0
Altın Yaprak
Gece rüzgarın ıslığında
Sessizliğini giyiniyordu
Usulca yumdum gözlerimi
Kıpırtılar zamanın sarkacında
Suskulara teslim oldu
Yüreğimin kapısı aralandı
Nefesim nefesine soyunurken
Düşlerim giz gülünü kokluyordu
Ceylan ürkekliğinde
Kardelen cesaretinde
Ezgiler yansıyordu utangaç duvarlara
Açıldı usulca yumduğum gözlerim
Kapı eşiğinde aşkın yalınayak silüeti
Kalbimi tutuklayan gölgeler ağlıyordu
Rüzgarın ıslığı uslu bir çocuk
Giz gülünün sıcacık kokusu
Sokak lambalarının yalnızlığı
Gecenin koynuna akıyor akıyordu...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş