Ney İnlerken Islak Dağlarda

Suları kirlenmiş yılgın zaman Savaş damgalı kanlı sarkaçlarda Bulutlara çizilmiş barış resimleri Sergilendi sahipsiz tablolar cennetinde Kızıl ağıtlar çocukların dudaklarından Akıyor Mevlana diye diye… Düşler intihar çiçeklerinin Cahilliğe savrulan gamsız rüzgarında Kitap sayfalarında doğan ruhlar Söndürüldü tek tek yarınsız yarınlarda Eğitim hakkı çalınan hüzün gülleri Soluyor Mevlana diye diye… Yeni Mevlana'lar yetiştiremeyen insanlık Suçunu tartıyor keşke dolu kefelerde Parmaklıkların gölgesine sığınan nefesler Çoğaldı paslı yalnızlıkların sesinde Pişmanlığın türküsü insanlığın penceresinden Yağıyor Mevlana diye diye… Zamanın elleri hoşgörü vadisinin Mevlaya açan yürek ülkesinde Umudu giyinen geç kalınmışlık Süzüldü billur ırmağın gam yatağına Ney sesi yankılanıyor ıslak dağlarda İnliyor Mevlana diye diye…. 2008