Seyyahın Dem Günlüğü

Mâdem çöllerimdesin, ol kumlarım çağlasın Sokul koyaklarıma, yunuslarım ağlasın Kalbimin surlarında, umudu kusar zaman Kirpiklerim dökülür, gecenin durağında Üşüyen sularımın, ateşini savur an! Ruhumdaki ıslıklar, tâlihin ırağında Ay yanığı uykusu, efkârımı bağlarken Yusuf’un asâleti, mor kozama dağılır Ab-ı hayat salkımım, şiirime çağlarken Rüzgârın saçlarına, dualı düş sağılır Beyhude bir sancıya, asasını verir dem Ayyaş kasılmaların, zula yakma vaktidir Zihnimin sahrasında, denize firardır gem Yeleleri savurup, göğe akma vaktidir Ey dudağımın mührü, ruhumun ak kundağı Dirhem dirhem içerim, sırrındaki zülâli Ey metruk sandığımın, naftalinli yumağı Şimdi soyun heceme, sök içteki melâli