Umudun Delikanlı Duruşu

Ruhumu varlığınla yıkadıkça Benliğim sana taşıyor ey yaşam... Terk-i diyar ediyor hüznümün nefesi Mülteci bir umut doğuyor geceme İklimi kurak düşlerimin Mavi yelesinde rüzgar ekiyor çöl sızım İnancımın hasatını toplarken güneşin ellerinden Sızısı savrulmuş özet oluyorum yükleminden çıkıp Eylül'e inat Hazanın koynundan çalıyorum kendimi Sorgular çivilendikçe yüreğime Gözlerim zırhı oluyor sessizliğimin Dün yaşamın uçurumunda kekemeyken korkularım Şimdi kıyılarında sırılsıklam ben oluyorum Umut işlendikçe hücrelerimin en kurak bağına Atlasına gelin toprağına duvak olayım ey yaşam....