Ah Sidar

AH SİDAR.. Kalbimi kanatıyor sevdan Yaralıyım ah yar Yaraladığın kadar.. Çizdiğin yoldan öte gidemiyorum Ve bir daha geri dönemiyorum gittiğim yerden Bir şey öğret bana sevdaya dair Ki o şey umuda götürsün beni yeniden.. Ardına diken dökme artık G e l e m i y o r u m . . . Kalbimi kanatıyor sevdan Yıkık köprüler gibi Müptelayım ayak sesine Ah Sidar! Ah doğunun pranga süslü gençliği Ah sefil saraylarda sürgün manolya Bu geçit vermez dağlarda Senin kadar ölüme gün saymışım Senin kadar susamışım ölüme Ben yıkılmışım yine Ben yaralanmışım Adım "mecnun!" diye geçmiş kayıtlarıma Ne desem nafile Dua tutmuyor dilim Ellerim indiği gün kınanmışım Ben yanmışım ah Sidar sen yanma! Gül atan her alkışa inanma Acıtmaz sandığın her yara depreşir zamanla Ah Sidar Ah kavgayı alnıma dayayan güzel Ah kalleş korkuların gözümde büyüyüşü Bu sevda yaralıdır Ve hep yaralı kalacak... Ezelden yazılmış alnıma oysa Sen dağlarıma ilk karın yağışı gibi Yağdın ve bir ömür kaldın orada Hala gurbete türkü yakamıyorum ben Hala seni a n l a t a m ı y o r u m . . . Anlamıyor kimse adını versem Oysa adın Vefa dağlarında menzil Adın şaha kalkmış bir direniştir Kimse a n l a m ı y o r bizi.. Kalbimi kanatıyor sevdan Sevmek aşka kurban vermekmiş meğer Bilmişsen ve direnmişsen Bir kurbanda sen vermişsen Hey aşkın delikanlısı Sidar Bu kadar cesaretli olma demiştim sana 'Korku bir yerde yakalar' Ve sürgün kılar yarı kalmış ömrünü.. Mahkum olmak yakışmıyor sana Ve asla yakışmayacak Bunu anlattım hep soranlara "benim Sidar'ım silah tutmaz onun ellerine GÜL yakışır ancak.." Hey dağları yorgun göğsüne yaslayan kartal Hey çölleri aşka getiren deli fırtına Gayrı direnme boşa Bu sevda hep yaralı kalacak (?)...