Üveyka

1 uykusuz bir çıplaklıktır karanlıklar anahtar deliğinden sızar gibi aydınlık bağışlıyor örtmediğim yalnızlıkları kararıyor günbatımında birleşik kanatların iki ülkeyi sırtlayıp taşımışsın habersiz denizler ülkesinden ipsiz yalnızlıklara bir ölüm demişsin bir hayat kondurmadan ayaklarının ağrısına getirip gelmişsin uzaklığı hangi takvimde doğuyor gemiler salıncaksız kurduğun bebeklik fotoğraflarıyla göster yalnızlığın resimleşen halini büyüsün ağlayan çocuklar -büyü-sün göklerin seyrinden- ağ kurup göklere güneşi yakalamak adına bekleşsin altın kanatlı kuşlarla 2 ipsiz bir yalnızlıktır yokluğunun ipe götüren anları gözlerinden yayılan parıltılı ana merhaba ve bezirgan besteliyor kanatlarının yolculuğunu bestenigarda büyü bir efsundur şahikalarlabirlikte kon ve anlat üveyka anlat geçtiğin ülkelerin bensiz zamanlarını tarihini birlikte yazalım ülkelerin yıkıp yeniden kuralım altın devrini yaşayan saltanatların çıtası yükselmiş göklerin mahur telaşının ateşin merhameti soğuğu nasıl unutturuyorsa bende unutuyorum bakışında gözlerinin bebeğine unutuyorum karanlıkların laciverdini kanını seherin,ölümünü yalnızlığın sen anlat üveyka çiçeğin tomurcuktan çıkışını bir gülü anlat gözlerine değişinde nasıl da boy verdiğini hayatım gibi anlat üveyka sen anlat Üveyka bir bütünlüksün sen hayatla ölümün seni sevmekle başlayan ölümlere hayatla karşılık verensin sen indir ve göster bütün yağmurları bulutsuz gözlerin denizdir üveyka yokluğunda çöldür bütün limanlar yitiğidir bütün eskilerin paslanışı koş ve gel artık zamanıdır doğuşunun yeni baştan sayfalara işlenerek gel üveyka gel artık zamanıdır. 3 üveyka boynuma kement attığım şehla bakışın nerde nerde karanlığı aydınlatan güneşten gözlerin söyle ve gülümse ışıkları yansıtarak tebessümünle kelimeler acıtmayacak bu sefer güzide bir şarkıya bürünerek seni anıp duracağım üveyka nerde her geçişimde aklımdan kalbimi durduran sesin söyle en güzel sözünü üveyka meş'alesini yakalım aşkın kadehinde yalnızlığı harlandıran kitaplarda yakalım bütün kayıpları üveyka birleşsin ellerimiz göğün altında ıslanıp ıslanıp kurulanalım güneşte sen bakıp dur gözlerime gözlerime bak üveyka beni divane eden gözlerinle kanatlanıp kuşlar gibi aydınlığa serelim gönül tahtımızı üveyka kıskanacak Süleyman biliyorum Belkız gibi kurup çıkalım üveyka en yükseklere aşkın bekasıyla erelim varlığımıza üveyka ah üveyka bir üveyik gibi çarpınca kalbin uçuşur içimde bütün çöllerim tutuşur hasretinle közler bütün benliğimi 4 üveyka ah üveyka yokluğunu anmayacağım bu sefer hep varlığınla işleneceksin zümrudi göklerde üveyka ah üveyka yokluğunu saymayacağım zamanla her gün senle olsun diye bakıp bakıp duracağım denize Üveyka gözleriyle denizleri kudurtan yokluğuyla yakıp savurtan çöl güzelim,deniz mavim hasretim herşeyim adınla anacağım cenneti adınla yaşayacağım cenneti yokluğunda arafta kalmış gibiyim üveyka gel ve tasvir et göster cennetimi dokunup bağrıma temizle mahşerimi gel üveyka gel zamanıdır düşlerin inzarıyla gülmenin üveyka çöl güzelim ,deniz mavim hasretim... herşeyim..