Sen'den Sonrası

dağıldım kaldım senden sonra paramparça, bölük pörçük dayanıksız bir başına... duvarlarını yıktım sevdanın kapısına kilit vurdum bahtımın şimdi çöl vurgunu mecnundan beterim san ki mayın işlemeli bir deli gibiyim... dilim lâl, baykuşlara bayram senden sonrası azad kuşları gibi nereye dönsem yol bulamam intihardır bilirim sensiz kanat açışım göğün maviliğine ve kanatsız salışım kendimi yeryüzünün derinliğine "yaşıyor musun sen hala! " deme namazı kılınmış, defteri dürülmüş yaşayan kullar arasında bir ölü gibiyim... terk ettim kuşkularımı senden sonra sahile vurdum intihar balıkları gibi sonunda dikerek heykelimi yollarına, dağıldım.. kaldırma kalbimin enkazını yerinden istemem çünkü çoktan savurdum kimsesiz bir kabre doğru umutlarımı artık mavilerden sonra lacivert bir sessizlik süsler ufuklarımı derilmiş gonca güller, vakit hazan mevsimidir toprağın duruşunu hayra yorma artık konusu hicran olan bir efsanenin sonu gibiyim... ayrılığın cellatlığını kutluyorum ilk defa ilk defa sanki zindanlardan yüklüyorum hayalimi gecenin ortasına.. ve ilk defa sabrımı sınıyorum ağlamıyorum... yine de "unutma! " diyorum sonsuza dek unutmuş olsan da sen ki hala gümüş bir zincirsin Zeynep'in kollarında "şimdi nasılsın! " diye sorma suya düşmüş bir sazın paslı teli gibiyim baştan sona kaygılarla dolu gibiyim... reddiye çektim bayramlara senden sonra öpemedim ardından kına yakan elleri tuttum yükümü, pusatsız şehri kuşattım tıpkı Fatih'in edasıyla yaktım meşaleyi oysa ben senin uğrunda feda etmişim cengaver askerlerimi, b i l e m e d i m... yargıçlar sensiz yargılıyorlar yüreğimi ne şahit var ortada, ne sanık belli, ne de tanık ah'ım gökdelenler kursa ne fayda tacım kırık senden sonra, ordularım yenik yinede çekerdim cezamı suçumu bilsem sonsuza kadar kaybedilmiş bir davanın izindeyim yanarım yanarım bitmez, aşk mahkemesinde kolları kelepçeli gibiyim bilir misin müebbettir son nefesim? ...