Delil

anahtar çekirdeğin içinden çözgüleri açılan zamana görünenin görünmeyen dilinden birbiriyle bütünleşen dokulara okuyanın görünmeyen özünden sonsuzluğun dokunan ezgilerini döker aksin çizgisine... düğüm çözüldükçe sırı dokunan, siyahi darlıktaki renkleri okur izlerde bulur, mecâzi sonsuz derinliğin, helâki inadına sağarken günü katre katre sorgulardan çiyler düşürür çapaklara lâlleşen damlaların kelâmıyla çekirdek anahtarın içinden seslenir buluş ben'inle s/es veren... maskesi düşen... kendinle!..