aynam konuşuyor aksimle yüreğimin odalarından geçerken kilitler; geri dönülmez anlarda ezâlarım; bulunmaz kuyuların…
çözemediğim bir şeyler var hayatımda** dünlerin çözgüsüne dolanmış saçlarımı açtıkça, sonsuzlaşıyor usumun çığlığı, lâlleşen hayalim ufka değdikçe siyaha dönen beyaz resimlerim ell…
ruhun dehlizlerinde yürürken medcezirlerle kabuk bağlayan yaranın sarsılarak gitmesi her köpükte…
ruhumdan sonsuza akan sözcüklerim sızılarımın nemi yakan,…
1
dipsiz kuyunun gölgesinde boğulurken kırılıyor duvarlara vuran ışıklar adımlar; karışıyor yarının yokluğuna...…
bir eylül sabahı seçemeyeceğim kadar uzaktasın ışığım kucaklar dolusu karanlıkların mangalında korlaşıyorum…
bir kareden bana bakıyorsun gülüyorsun hem de ışıl ışıl giderkenki korkulardan arınmış…
eksiliyorum, sözcüklerimden soyunup acının en ulaşılmazıyla yüzleşip…
sesini duyan ruhumun perdeleri açılır sonsuzca, ışık girer doyumsuzca yağmurlar toprağımızla buluşur…
baharları terkedip buzları kıra kıra varırken ruhun kutbuna üşüyordu kendi yalnızlığında…
ve geldi gitme vakti . yapraklar dökülmeye başladı bir bir içsel sessizliğin…
anahtar çekirdeğin içinden çözgüleri açılan zamana görünenin görünmeyen dilinden…
zaman, duyulmaz seslerini döker kum saatinden usun manzarasına…
kalbimin sol anahtarında efsunlandım sırrında kayboldum başımdan düşerken gül yaprakları…
canım çekilmekteydi etrafıma bakarken, gördüklerim son bakışa gizlenenlerdi…
15 / 40 gösteriliyor