Kum

adam'ım bilir misin bütün sular aktı gitti kum kaldı adam'ım kum kaldı geriye hani kuru nehir yataklarında sürüngenler zehir zemberek akrepler yuvalanır da yılana çıyana yem olur yeşim balıkları pul gövde kıpırdamaz bir yürek atımıdır ölüm ha geldi ha gelecek umudun adını aşk koyar saplarsın geceye ve gök şahlanır birden şafak sökümüdür ufkun beklenen yağmur boşanır bentler tanımaz tanımlanmaz akımları katar önüne süpürür kirlenmiş olan ne varsa sel olur göl olur deniz olur içesin gelir kum adam'ım kum ellerin kum parmakların kum kristal kum denizidir sevdan öyle çoğalmakta, büyümektesindir alır beni götürürsün alır yüreğini getirirsin gece gök mavi kesilir tuz tadıdır dilin can veren kan veren yaşatan yaşamak adam'ım yaşamak senli bir gök altında yıldız sağanağı olur gözlerin ve ben yağmalanmış yıllardan geçip gelmişimdir öylece sinmişimdir gözlerine gözlerin kalem ucu imge çiçeğidir şiirini yazarsın hayatın ak kâğıttır tenim olancası hicran damlası bir yürek gülüşüne mıhlanan bakış bir hüzün dalgası bir sigara içimi sarılmak gelişin adam'ım gelişin kırk gün kırk gece adını yazmaktır sevdaya...