Son Bahar

ölü kuşların çığlığı mı düş ovalarında gezinen ince bir yol çizsem sana doğru yürüsem diken üstünde el ayak kan revan düşüversem aklın ucuna telaşlı bir serçe çırpınır göğüs kafesimde sırça yüreğimde sesin bölünür adını gece koydum senin gecenin adı yalnızlığım ince bir yol çizsem sana doğru vursam beline kahehlerin yudum yudum bıyık uçlarından içsem şarabı hafif meşrep sarhoş dolanıp gelsem düşüversem bağrın ateşine ellerin yangın ellerin kızıl köz dokunsam yer gök dokunsam yağmurlar kurur kor keser yürek dağlarım gözlerinde sonbahar hüznü alaca kara akşamlar çiy döker kirpik uçların ala perçem krağılanmış bu yıl benzi bu dağlarda bu yaprakların söylesene neden erken sararmış? ...