Son Vuruş

Anu öpüşler boşalt gözlerinden peri masallarında yüzünü yitirdim aynamda upuzun duruyordu adam iki bacağın arasından aşağıya doğru topuklarına kadar bütün kılcal damarlarında bir sızı iki eli iki yumruk sonra balyoz gibi son vuruş ve kavuniçi bir zafer sarhoşluğu içinde Anu orta yerinde iki yarımın kaya gibi bir şeftali çekirdeği sonra abartısız bir kaç söz Piaf şarkıları doldurmuştum hiç bir boşluk yoktu yüreğimde ama galaksiler yıkılıyordu üstüme yok Anu yok hiç varmadım Nil kıyılarına Fırat suyundan da içmedim beni ardına düşüren bu nehir başka düşünüyorum Anu sık sık düşünüyorum bir kör çeşme gibiyim akmıyor memden süt bulvarların en ıssız yerlerinde dolaşıyorum adım orada yer altı dehlizlerinde kayıtlı ne zaman bir yol düşlesem atım ölüyor nereya baksam bayram ediyor masal cadıları nereye gitsem kulağımda bir kaval sesi ve ben hep geç kalıyorum son tren de ayrılırken gardan hep kan sızıyor kafa tasımdan dinle Anu sımsıkı bastırdım dudaklarımı ve öptüm ağzının içindeki şarkıları yıldırımlar düşür üstüme başıma taş yağdır yerden yere vur beni sonra maviye boya tepeden tırnağa aykırılaşıyorum Anu ar perdesini yırtıp basıyorum küfürü günahı da sevabı da benim boynuma sana da geç kalmış gibiyim dur Anu, gitme daha diyeceklerim var gitme Anu gitme...