Yanılsama

anımsamıyorum bir bahçede miydik yoksa bir deniz kenarında yosun sarısı bir gök altında kuşlar geçiyordu üstümüzden başımız bereketsiz mi berektsiz limon tadı mıydı dilimizin kekresi bir yanımız menekşe ovası kasırga tütüyordu belki belki de Eylül havası ırmaklar geçiyorduk soğuk ve çıyansı uranyum kokuyordu dudaklarımız öpüşmek istiyorduk ama sular da sidik tadı annem diyordum saçlarımı örmedi bu sabah o yüzden dağıldım belki de böyle kimdi peki o dizlerine yatırdığı kara kız ağla diyordum o kıza ağla da dökülsün gözlerinin sürmesi avuçlarıma güneş mi içiyorduk o sabah oturmuş yanyana bağrımız yana yana sümer tanrılarını vurmuşlardı belki de İştar'ın kızları sıra sıra geçiyordu gözümüzden sarı, esmer, kara tenleriyle cömert Tanrça'lar emdiriyorlardı yılanlar şahı şahmaranı ört diyordun bana ört rüyalarını işgal orduları yürüyor üstümüze yoksa talan olur göğsümüz üstünde aşk bile buğday başakları gibi çoktuk oysa ellerimiz kanıyordu yine de sabanın sapındaki asit derimizi döküyordu pul pul biz ateştik aslında toprakla yüzümüzü kavuruyorduk sonra ışığa dönüşüyorduk ansızın kamaşan gözlerinden yarasaların söküp aldığımızda yedi rengini gökkuşağının saçlarımızda topluyorduk yıldızları ve göğsümüze yaslanmıştı ilkyaz harman yeri miydi, kiraz dalı mı Haziran şimşek sesi, gök gürlemesiydi belki de birileri vuruluyordu mutlaka bir yerlerde duyuyorduk sızısını yaralarının gelen zamana dönmüştük yüzümüzü mavi iklimlere sarılıp doğacak olanı bekliyorduk varsın ölsün diyorduk miladını dolduran ve yaprak yaprak karanfil koparıyorduk dünyanın bahçesinden usta ellere veriyorduk sonra demiri, çeliği örs ve çekiç arasında döverek yarını işliyorduk sevmeyi-sevilmeyi bilerek...