Yalnızlık
M Meral Vurgun
0
Altın Yaprak
ne zaman denizi düşünsem
bulutlanır bu gökyüzü
nasıl da acıtıyor hasret
baldıran zehiri gibi
ne zaman çıkıp katılsam kalabalıklara
daha da boşalıyor içim /kalbur gibi
gölgeleri topluyorum sokaklardan
irili-ufaklı, anadan doğma çıplak
ne zaman nehir kenarına insem
gemiler geçiyor us'umdan artırarak yalnızlığımı
gülsem, deli diyor alayı martıların
ağlasam utanıyorum mahcup bir çocuk gibi
ve ne zaman giyinsem
bir bluz düşüyor aklıma Şile bezinden
üşüyorum...
üşüyorum Zemheri gibi...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş