Yalnızlık
M Meryem Karaca
0
Altın Yaprak
Vaktinden evvel çaldı kapıyı puslu yalnızlık,
Akıtırken gözyaşlarımı
Kimse bilmez,duymaz hallerimi.
Çocukken dert sanırdım oyuncaklarıın kaybolmasını
Asıl dert büyümekmiş,
Büyürmüş ve görürmüş insan
Kaybolmanın ıssızlığını
Vaktinden evvel çaldı kapıyı hayal kırıklıklarım,
Gülüp geçerler isyanlarıma,
Hüzünlerde şarkılarım
Ayak sesleri ümit verir bazen
Bekler sahipsiz bakışlarım bir türlü gelmeyeni
Geçip gider önümden ayaklar,
Farketmezler alaca rengimi.
Yalnızlıklar,
Bakıp durur haykırışlarımın kimsesizliğine,
Yok oldum sanıp sevinirler bazen
Susup dinlerim,
Ve sadece tükenmişi oynarım...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş