Hüzün Damitan Mevsim

Yagmur bilmez hüznümü baharimi tanimaz Gögün senden habersiz yanindan gelen yagmur Adini bilmedikçe yagmur bile sayilmaz Sen hangi alemlerin baharindan gelirsin Hangi cemre düşünce isitirsin kalbini Benim kalbime de düş hayretinden delirsin Kardan günahlarini kuşandi kara daglar Hiç beyaz üşümedi elinden tuttuklarin Yalniz o beyaz çocuk düştükçe kara aglar Hep hatirani yazdim yagmurdan sonra göge Renkler döndü dolaşti adini sayikladi Senin adini verdim yagmur saçli bebege Mevsimler döndü durdu çag oldu ellerimde Sensiz kaldirimlari çürüttü dilenciler Dilenciler çürüdü son takvim günlerinde Mevsimler dönedursun varsin bitsin bu bahar Göklerin kapisindan hep sen