Islanmış Yaprak Taklidi

Bir tütsülük duman yaşındayım seni çıkardıktan sonra kalan Sesini kısan o lambanın altından hesapla şimdi; Bana kaç cehennem uzaktasın? Gece vardiyasından dönen gözyaşı işçileri durup yüzüme baktılar Bir kuğu doğrulurken boynunu kırdı içimde. Parmakların nerde diye sordum gölgeye:yanlış dokunmaktan yok oldular dedi Göğsü akan bir ömrün alt üst oluşlarından yapılmış eski bir sel artığı gibi hissediyordum kendimi İzmaritini içime attı biten sigarasının sonra çamurlu ayaklarıyla üstüme bastı Ve baltaladığı ağaca ağlayan kırılganlık acemisi bir fısıltıyla yırtık sislerini giyinip uzaklaştı Kendini acıtmaya alışkın izler taşıyan o gölgenin kadını. "karnında bir akreple yaşar ömrü boyunca ihaneti kana kana içen" diye avazım çıktığı kadar bağırdım o amına koyduğumun halüsinasyonuna ağzımı elinin rüzgarıyla doldurdu susmanın görkemli ablası sonra beni eliyle koyduğu gibi kaybetti. Kolu bacağı kırık dönüyorum bu uzun dalgınlıklardan Bir avuç kumla yatağa giriyor beni doğuran gölge Derisine atılan çentiklerle hesaplanan bekleme yangınlarına dil çıkararak Islanmış yaprak taklidi yapıyor içimdeki boyundan önce uzayan fırlama çocuk Ve bir anne uzaklıkta oturuyorum kirpiklerden ayetler indirdiğim aşka. Delirmiş bir kız geçiyor önümden elinde kaybolduğu cadde isimleri Şehirden bir namlu yapıldı adının geçtiği sohbetlerdeki meni kokan uğultu Üstüne ömürleri "bir sevişmelik" böceklerin tozlarını dökünerek yıkanan masalı Boynuna ilk geçirdiğin yerden hesapla şimdi; Bana kaç intihar girişimi uzaktasın? metin akdeniz Haziran 2009