Ön Ölüşme

"Orda bir köy var uzakta,orda köpekler oturur durumda havlar, insanlar sözlerinde dururlardı." - Kucaklaşmanın Kitabı'ndan Yok oluşların başladığı yokuşa geldik Müsait bir yerinde indir beni. Ön ölüşmesi uzun bir aşk Ancak bana yakışırdı. Haiku ile ilgisi yok Bunlar ikili. Kaybettiği ilhamını arayan bir yazarın gökkuşağına asansörle çıkarken elektriğin kesilmesi sonucu yeryüzüne iadesi olmayan bir uçurtma hissiyle ruhunda oluşan huzur;asıl adı yalnızlık. yüzündeki bekleme salonunda istanbul'a kesilmiş şımarık bir bilet ikide bir kafasını cebinden çıkarıp bırakılmışlığımla tavla oynarken istanbul'un zar tuttuğunu daha bilmiyordu. oysa ben senden önce uzun vadeli bir bonoydum bana bıraktığın "sonrasızlık" gücüyle ve gözleri yeşil yeşil bakan tahtakale dövizcileri hatırına varlığımı platonik bir çek olarak sunuyorum yokluğuna şimdi. Sen artık kendine binen bir yolcu olarak hayatın başka bir kavşağında cebindeki turnusol kağıdına benzeyen biletle renklerin namusuyla oynayan bir görsel sanat uzmanısın. öyleyse müsait bir şiirde indir beni. (ben kahveyi fincanda içerim ölümle tavla oynarken.)