Aşık Veysel'in ardından
M Metin Erk
0
Altın Yaprak
Bir aşık vardı bir zamanlar
Tüm Anadolu'nun bellediği
Bir bir hece hece ismini
Dostlardan dem vururdu görmese de cismini
Bir dünya bilirdi gözleri kapalı
Her gün gören körlere inat
Tüm renkleri canlıydı
Güneşi parlak
Sazında yönlenirdi rüzgar
Güneş doğar
Tan ağarırdı Veysel'e bakarak
'Dostlar beni hatırlasın' derdi
Vefasızlıklarını bile bile
'Uzun ince bir yol' çizerdi
Anadolu içine
Mutlu günlere
'Kara toprak'tan dem vururdu,
Kararlı ve korkusuz
Sonunda kavuştu
Onun oldu
Koca Veysel.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş