Islak Sokaklar

Doğar güneş her sabah Geceyle inatlaşır gibi Islak bir geceden geriye Ne kalır ki! Ölüm sessizliği bulaşır bu şehre Sokaklar ıssız, sokaklar sensiz Bir ben varım, Bir de sessizlik. Gece alır götürür beni uzaklara Nereye gitsem, yalnızım Tan vaktine daha çok var! Sanırım, Bu gece de yalnızım. Gün doğumu kurtarır mı beni bu yalnızlıktan? Kimi görsem sokaklarda, Hepsi bana yabancı. Geceden kalma soğuk Üşütmeye başlar beni Islak paltom Babamdan kalma eski şapkam Islanmış kaldırımlar Bana yabancı insanlar Yalnızlığım Sessizliğim Ve yorulmuş bedenim Ne bekler bu hayattan?