Ortayaş

Elli yaşındayım ne uzun zaman Kaşlarım döküldü bıyığım beyaz Kim der ki geçmişi kurcalamadan Atılan hiçbir ok menzili bulmaz Birkaç kasabadan birkaç şehirden Sesler, çığlıklar ve renkler topladım Sayılar çıldırdı büyüdüm birden Kitap kapağına yazıldı adım Günlerce trenler yürüdü, gittim Perdenin arkası sürekli sarı Beni kimler sevdi, kime aittim Kalbim neden böyle hafif, uçarı Elli yaşındayım bilincim açık Anladıkça inançlarım artıyor Kim ki zihni örtük, kalbi dolaşık Ömrü kırık teraziyle tartıyor