Yurdumuz Taşra

Beynimizin kurdunu öldürmek için Anam, karlı pekmez yedirirdi her yaz O zaman daha küçük beyaz dişlerimiz Alır başını giderdi ağzımızdan Bense neyi hatırlasam ondan utanıyorum Kızlardan, komşunun tavuğundan, kerpiç duvardan Faytoncu Alo Dayının atından bile Mahalle camisine alışıyorum ardından Boynuma asılı torbada elifbe cüzü Okuyorum Ebced'i en gizemli dua yerine Şeytan uzanamıyor artık boynumun kavaklarına Eksilen birşeyler vardı bazı yerlerimde Kendime kelimeler ekleyip artırdıkça Yitip gidiyorum dökülen esvaplarımın içinde O ağlamaklı yüreğimi göremiyordu kimse Oysa avuçlarımda taşıdığım buz Yetiştirdi karnımdaki yangını söndürmeye Yurdum, kehribar renkli toprağım, taşram Benim ağustos sıcağında üşüyen tarafım Hüzünlü bir tebessümden başka ne verdin bana