Ağlama Kalbim

M Metin Özturan
0 Altın Yaprak
Sızlanma Ey; Küflü zindanların taş duvarlarına Yedi cihana ibret, bir katil hükmünde Paslı çivilerle, mıhlayarak astığım Hatırla Can kurban, demiyor muyduk Can feda, "aşk" dedikleri belaya Tiksinip de, damağımdaki acı lokmayı Kor yığınlarına tükürüp, sonra Yaban ayaklar altında ezdiğim Sen, hey sen, yaralım Sen, yaralarına bilerek tuzlar bastığım Ağlama Ağlama ne olursun Sen ağlayınca, kan damlıyor gözlerimden, ağlama Ama ne yaptıysan sen yaptın "Seni seviyorum" derken Boş bakışlı bir çift elaya Sadece görgü tanığıydım, iki şahitten biri ben Olsun, dinle bak "Onu" sevmek için "Ona" muhtaç değiliz Tenimize değmiyor diye pamuk elleri Ve nemli gözlerimize, bahar bakışları Yanacaksa, varsın yansın bedenimiz Alevleri bağrımızda tutarız Eş- dost sohbetlerinden, köşe- bucak kaçar Tenhalarda, kuytularda gizli gizli ağlarız Aramızda sır olur, derdimiz Kutsalımızı, mabedimizde saklarız Gücenme Ey; her gece ayrı bir hücreye koyup Her kızıl şafakta aynı darağacında Boynunda kuru urgan, sehpasını tekmelediğim İncinme Her fırsatta kurşuna dizip Kırıp, tutunduğu dalları Uçurumlardan aşağı iteklediğim Hani, söyleyince kızıyor ya Ondan habersiz özler İzin almadan da severiz Ağlama Ağlama Allah aşkına Sen ağlayınca, kan damlıyor gözlerimden, ağlama Ama ne yaptıysan sen yaptın Bir kez cüret edip, tuttuğum,"o" el ile Acıtan, kanatan, vuran "Onun" eli ile ak eden sensin şakaklarımı Vurulacağımızı bile bile Sen değil miydin? Kendi attığı okun, hedefinde duran Alınma Kör-karanlık kuyulara gömüp Üzerini yanar dağlarla örttüğüm Kabul et işte, beceremiyorsun Bir korkak uğruna, bin parçaya böldüğüm "Onu" senden koparmaya çabaladıkça Sen kendi kendine saplanıyor Lime lime dağılıp, ufalanıyorsun Haklısın, bende sallanıyor, sendeliyorum Ama çok şükür hala ayaktayım Ulu orta yığılıp ta olmadı hiç düştüğüm Ya sen, sen ey; bütün heveslerini kursağına dizdiğim Şu halimize bir bak, bu devirde kimlere eş olduk Çöl aşanlar gibiyiz, dağ delenler gibi Bugün yüzüne bakmayan, arkandan ağlar mı sanıyorsun Görmüyor musun Sen, sen bal gibi ölüyorsun Toparlan Ey; toprağına gülsüz dikenler ektiğim Göğe yaraşır başını, yerlere eğdiğim Sen yağmuruna gözyaşı Mevsimlerine matem eklediğim Sana söz, vazgeçmeyiz Dağa - taşa söyler Ne "ona" ne ele sır vermeyiz Sevgisiz yanarız, güleriz yalandan yere Bir sarhoş tenhasında, sırtından vurup tüm hislerimizi Duygusuz yaşarız artık Gelmesin, çağırmayız Ömrümüzce bekleriz Ama söyleyince kızıyor ya Ondan habersiz özler Anaların, yavrularını sevdiği gibi Beklentisiz severiz

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.