Aykırı İnsan

O; Her şeye, yaşamaya bile karşıydı Bazen, denizlerde en kabarık dalgaydı Bir serçeydi kimi gün, en ince daldaydı Çöl de gül büyütmek isterdi Olmazsa nilüfer ya da karanfil Bir papağanı vardı, üç-beş süs balığı Ancak idealiydi kocaman bir fil Hayal olmuştu bütün hayalleri O; Yine onların ardında yaşardı Kırık tı bütün ümitleri Aynasından başka kimseyle konuşmazdı Resimler çizerdi hep aynı manzaralı Hep aynı isime, isimsiz şiirler yazardı Garip ti, tuhaftı bütün halleri Meçhulden gelmişti, meçhule gitti Görmedim üstünden çok uzun zaman geçti Sormamıştım adını Kimdi, nereliydi, nerden gelmişti Bildiğim tek şey bir zamanlar birine Deliler gibi sevdalıydı O; Her şeye hayatın kendisine bile aykırıydı