Denge

Her şeyin bir dengesi olmalı elbette Yağmur ıslatır yaprağı, gülü, çimeni Güneşe kurutmak, ısıtmak, yakmak düşer Aklın, kalbine verdiyse gitmek emrini Gözlerime, ardından bakmak düşer Dört yanında varsa kalabalık Bana kocaman bir yalnızlık düşer Hoş duruyorsa eğer, sende bensizlik Bana da ancak sensizlik düşer Gülüyorsan eğer kahkahalarla Ağlamak yetmez bana, kahrolmak düşer Sana kaldıysa, böyle çekip gitmek Yakışır bana da, boşa beklemek Senin himayendeyse, bu kalbi unutmak Unutuluna kalır elbet özlemek Her şeyin bir dengesi olmalı elbette Her doğan yaşasaydı O zaman kim ölecekti Ayrılık varsa ve ben buradaysam Sende kalsan, o zaman, kim gidecekti Denize dalgalanmak, çöle kavurmak Rüzgara savurmak düşer Dalından ayrı kaldıysa yaprak Her şeyin bir dengesi olmalı elbette